powrót do strony głównej

Jubileusz prof. Kazimierza Wysiatyckiego

Katedra Transportu Szynowego i Mostów Politechniki Gdanskiej zaprasza na jubileuszowa sesje z okazji 90-tych urodzin prof. dr hab. inz. Kazimierza Wysiatyckiego. Wydarzenie, któremu patronuje m.in. miesiecznik "Materialy Budowlane" odbedzie sie 10 listopada br.
Obszarem dzialalnosci naukowej Profesora Kazimierza Wysiatyckiego byly zagadnienia mechaniki budowli w dziedzinie mostownictwa, ze szczególnym uwzglednieniem najnowszych osiagniec w dziedzinie numerystyki i wprowadzenie tych osiagniec w praktyke inzynierska. Oprócz prac teoretycznych z teorii sprezystosci, byl wspólautorem kilku norm mostowych. Wspólpracowal z przedsiebiorstwami wykonawczymi przy realizacji calego szeregu mostów w Polsce. W szczególnosci z Pracownia Badan Terenowych Katedry Mostów w dziedzinie pomiarów tensometrycznych, co doprowadzilo do wprowadzenia najnowszych technologii w dziedzinie betonów sprezonych i dzwigarów powierzchniowych.
Profesor Kazimierz Wysiatycki wyksztalcil wiele pokolen inzynierów mostownictwa, absolwentów Wydzialu Budownictwa Ladowego Politechniki Gdanskiej. Jest promotorem szesciu prac doktorskich. Recenzowal wnioski o nadanie tytulu profesora i doktora honoris causa.
Z okazji 90-tych urodzin prof. Kazimierza Wysiatyckiego, 10 listopada br. na Politechnice Gdanskiej odbedzie sie uroczysta Sesja Jubileuszowa, na która zapraszaja organizatorzy wydarzenia: Politechnika Gdanska Wydzial Inzynierii Ladowej i Srodowiska Katedra Transportu Szynowego i Mostów, Zwiazek Mostowców Rzeczpospolitej Polskiej Oddzial Gdanski oraz Fundacja Rozwoju Inzynierii Ladowej.
Szczególowy program jubileuszu >>>
Patronat honorowy nad jubileuszem objeli: JM Rektor Politechniki Gdanskiej prof. dr hab. inz. Henryk Krawczyk, prof. zw. PG oraz Dziekan Wydzialu Inzynierii Ladowej i Srodowiska dr hab. inz. Ireneusz Kreja, prof. nadzw. PG.
Zródlo i zdjecie: Katedra Transportu Szynowego i Mostów Politechniki Gdanskiej

 


 

Profesor Bronislaw Bukowski

Pragniemy poswiecic kilka slów pamieci naszego Ojca, prof. zwycz. dr. hab. inz. Bronislawa Bukowskiego w 120 rocznice Jego urodzin.

Pochodzil z rodziny kaszubskiej. Urodzil sie 6 pazdziernika 1893 r. W malej, podgdanskiej wsi Pregowo kolo Kolbud, w której Jego ojciec byl organista w kosciele z XIV w., dzisiaj znanym z sensacyjnego odkrycia fresków gotyckich.

Ojcu naszemu nadano na drugie imie Adalbert, tj. Wojciech, dla podkreslenia wiezów z patronem Pomorza, sw. Wojciechem. Az do 1937 r. wraz z zona Irena, nasza Matka posiadal obywatelstwo WM Gdanska, z zaznaczeniem w paszporcie polskiej narodowosci.

Z Jego pochodzeniem laczy sie fakt , dzis dla wielu niezrozumialy, iz w poczatkowych latach powojennych w ankietach personalnych o Jego ojcu pisalismy "rolnik malorolny", ukrywajac to, ze byl organista, gospodarzacym na kilku parafialnych morgach pruskich.

Natomiast Ojciec nasz podkreslal, ze w wyniku awansu spolecznego jest "inteligentem pracujacym". Srednie wyksztalcenie na wskros humanistyczne uzyskal w gimnazjach realnych w Pelplinie oraz w Wejherowie w 1913r. Obok jezyka francuskiego ówczesnym uczniom wpajano znajomosc laciny, starogreki, a nawet jezyka hebrajskiego. Ponadto uczono zamilowania do muzyki, które Ojciec nasz kultywowal w róznych formach do ostatnich dni swojego zycia. W 1913r. wstapil do Wyzszej Szkoly Technicznej (dzisiejszej Politechniki) w Gdansku, podejmujac równoczesnie dzialalnosc spoleczna w Polskim Zwiazku Akademików, stajac sie rychlo jego prezesem.

Losem ówczesnych mieszkanców panstwa pruskiego w czasie I Wojny wcielono Ojca do Reichswehry. Po zakonczeniu wojny wzial udzial w powstaniu wielkopolskim, a nastepnie w wojnie polsko-bolszewickiej, bedac dowódca kompanii kolejowo-saperskiej. W 1922r. z wyróznieniem ukonczyl wspomniana uczelnie w zakresie inzynierii ladowej. W okresie studiów byl wspólorganizatorem polskiej korporacji studenckiej "Wisla" (dzis reaktywowanej), a w jej ramach prowadzil m.in. chór "Lutnia" oraz zostal prezesem Bratniej Pomocy Studentów Polskich. Udzielal sie tez spolecznie w istniejacej wówczas w Gdansku Gminie Polskiej oraz w innych organizacjach polskich. Pomimo zatrudnienia w okresie miedzywojennym w Politechnice Warszawskiej w charakterze asystenta sp. Prof. Stefana Bryly (zamordowanego w 1943 r. przez okupanta), dzieki wspomnianemu paszportowi, uczestniczyl w zyciu Polonii Gdanskiej. m. In. biorac udzial w wyborach do Sejmu (Volkstag) tego miasta.

W okresie okupacji, obok nauczania na tajnych kursach politechnicznych w Warszawie, dzialal w ZWZ, a nastepnie w AK, przygotowujac dla wladz panstwa podziemnego m. in. materialy o sytuacji autochtonów Pomorza Gdanskiego oraz Warmii i Mazur. Organizowal tez dla tych ostatnich pomoc finansowa, co wysoko ocenili ówczesni dzialacze mazurscy - Karol Malleki i Walter Pozny.

Odnotowac nalezy Jego udzial juz wiosna 1945 r. w zabezpieczeniu i odbudowie Politechniki Gdanskiej w ramach drugiej grupy operacyjnej, przejmujacej wówczas ten obiekt. Do 1965r. byl profesorem zwyczajnym tej uczelni, naukowcem i specjalista w zakresie zelbetnictwa i akustyki, a takze organizatorem i kierownikiem Zakladu Zelbetnictwa PG. Ta jego rozlegla dzialalnosc odnotowana jest w licznych publikacjach. W srodowisku technicznym uchodzil za wspóltwórce "polskiej szkoly technologii betonu". Warto tez wspomniec, ze byl inicjatorem czwartkowych koncertów symfonicznych Filharmonii Gdanskiej w auli PG dla srodowiska akademickiego tego miasta.

Od samego poczatku pracy w Gdansku (w latach 1945-1948) bral czynny udzial w ratowaniu obiektów architektonicznych bedac krótko kierownikiem dzialu w ówczesnej Gdanskiej Dyrekcji Odbudowy, a nastepnie jako ekspert, m. In. przy zabezpieczaniu sklepien i trzech filarów zniszczonego kosciola Mariackiego, a takze wschodniej sciany kosciola sw. Jana.

Odnotowac tez nalezy Jegu udzial w rozwiazaniach konstrukcyjnych Filharmonii i Opery Baltyckiej. Niezliczona rzesza Jego wychowanków i absolwentów zajmuje dzis eksponowane stanowiska w dzialalnosci zawodowej i naukowej na terenie calego kraju. Dwie zawodowe szkoly budwlane - w Gdyni oraz Koszalinie, a takze ulice w Gdansku Oliwie, w Pregowie oraz Kolbudach, nosza Jego imie jako ich patrona.

Odrebne miejsce zajmuje Jego powojenna dzialalnosc spoleczna w latach 1945-1956, zarówno w Polskim Zwiazku Zachodnim, jak i zwlaszcza w Wojewódzkiej Komisji Weryfikacyjnej w zakresie weryfikacji i rehabilitacji pomorskich autochtonów oraz w kwestiach ochrony i praw ludnosci miejscowej Pomorza, Warmii i Mazur.

Byl tez autorem wytycznych do weryfikacji autochtonów dla ówczesnych wladz panstwowych, co pociagalo zreszta wielokrotnie z ich strony szykany. Wspomniec tez nalezy o krótkotrwalym aresztowaniu naszego Ojca w 1948 r. w zwiazku z tzw. afera Adama Doboszynskiego, a takze, ze byl swiadkiem na glosnym procesie gdanskiego biskupa Spletta.

Jakkolwiek w Jego dorobku zyciowym dzialalnosc spoleczna stanowila margines, to cenil ja nader wysoko, przy kazdej okazji podkreslajac swe zwiazki z ziemia kaszubska i Gdanskiem. Wladze tego miasta w 1961r. wyróznily Go nagroda naukowa wraz z medalem.

Niemal cale zycie poswiecil Pomorzu Gdanskiemu zarówno w swej dzialalnosci naukowej, jak i politycznej oraz spolecznej.

Nam, swoim synom, przekazal swoje zainteresowania wprawdzie nie w zakresie nauk technicznych, lecz humanistyki, które przejal w czasach gimnazjalnych. Obaj jestesmy profesorami, jeden archeologiem (Zbigniew), drugi - muzykologiem (Miroslaw).

Ojciec nasz zmarl 12 maja 1965r. i zgodnie ze swoim zyczeniem pochowany jest w rodzinnym Pregowie, co ma swoja symbolike, a w ceremonii pogrzebowej wzielo udzial kilka tysiecy osób z calej Polski.

Requiescat in pacem

Synowie Zbigniew i Miroslaw Bukowscy